| Prayer for Deliverance of Nation | Panalangin para sa Paglaya ng Bansa |
| 1 O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture? |
1 Oh Dios, bakit mo itinakuwil kami magpakailan man? Bakit ang iyong galit ay umuusok laban sa mga tupa ng iyong pastulan?
|
| 2 Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt. |
2 Alalahanin mo ang iyong kapisanan na iyong binili ng una, na iyong tinubos upang maging lipi ng iyong mana; at ang bundok ng Sion na iyong tinahanan.
|
| 3 Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary. |
3 Itaas mo ang iyong mga paa sa mga walang hanggang guho, ang lahat na kasamaang ginawa ng kaaway sa santuario.
|
| 4 Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs. |
4 Ang mga kaaway mo'y nagsisiangal sa gitna ng iyong kapulungan; kanilang itinaas ang kanilang mga watawat na pinakatanda.
|
| 5 A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees. |
5 Sila'y tila mga tao na nangagtaas ng mga palakol sa mga kakahuyan.
|
| 6 But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers. |
6 At ngayo'y lahat ng gawang inanyuan doon. Kanilang pinagputolputol ng palakol at ng mga pamukpok.
|
| 7 They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground. |
7 Kanilang sinilaban ng apoy ang iyong santuario; kanilang dinumhan ang tahanang dako ng iyong pangalan hanggang sa lupa.
|
| 8 They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land. |
8 Kanilang sinabi sa kanilang puso, ating gibaing paminsan: kanilang sinunog ang lahat na sinagoga ng Dios sa lupain.
|
| 9 We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long. |
9 Hindi namin nakikita ang aming mga tanda: Wala nang propeta pa; at wala mang sinoman sa amin na nakakaalam kung hanggang kailan.
|
| 10 O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever? |
10 Hanggang kailan, Oh Dios, mangduduwahagi ang kaaway? Lalapastanganin ba ng kaaway ang iyong pangalan magpakailan man?
|
| 11 Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom. |
11 Bakit mo iniuurong ang iyong kamay, ang iyong kanan? Ilabas mo sa iyong sinapupunan, at iyong lipulin sila.
|
| 12 For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth. |
12 Gayon ma'y ang Dios ay aking Hari ng una, na nagliligtas sa gitna ng lupa.
|
| 13 Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters. |
13 Iyong hinawi ang dagat sa iyong kalakasan: iyong pinagbasag ang mga ulo ng mga buwaya sa mga tubig.
|
| 14 Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness. |
14 Iyong pinagputolputol ang mga ulo ng leviatan, ibinigay mo siya na pagkain sa bayan na tumatahan sa ilang.
|
| 15 Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers. |
15 Ikaw ay nagbukas ng bukal at ilog: iyong tinutuyo ang mga malaking ilog.
|
| 16 The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun. |
16 Ang araw ay iyo, ang gabi ay iyo rin: iyong inihanda ang liwanag at ang araw.
|
| 17 Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter. |
17 Iyong inilagay ang lahat ng mga hangganan ng lupa: iyong ginawa ang taginit at taginaw.
|
| 18 Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD, and that the foolish people have blasphemed thy name. |
18 Iyong alalahanin ito, na nangduwahagi ang kaaway, Oh Panginoon, at nilapastangan ng mangmang na bayan ang iyong pangalan.
|
| 19 O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever. |
19 Oh huwag mong ibigay ang kaluluwa ng inakay ng iyong kalapati sa mabangis na hayop: huwag mong kalimutan ang buhay ng iyong dukha magpakailan man.
|
| 20 Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty. |
20 Magkaroong pitagan ka sa tipan: sapagka't ang mga madilim na dako ng lupa ay puno ng mga tahanan ng karahasan.
|
| 21 O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name. |
21 Oh huwag bumalik na may kahihiyan ang naaapi: pupurihin ng dukha at mapagkailangan ang iyong pangalan.
|
| 22 Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily. |
22 Bumangon ka, Oh Dios, ipaglaban mo ang iyong sariling usap: alalahanin mo kung paanong dinuduwahagi ka ng mangmang buong araw.
|
| 23 Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually. |
23 Huwag mong kalimutan ang tinig ng iyong mga kaaway: ang ingay niyaong nagsisibangon laban sa iyo ay patuloy na lumalala.
|